De dag waarop iedereen elkaar eindelijk fysiek ontmoette

Door Cathelijne Louwerse

De dag van het plenair debat is eindelijk aangebroken! De delegatieleden hebben er zin in, maar zijn wel allemaal erg gespannen. Wanneer iedereen de zaal binnentreedt, heerst er een rustige sfeer. Iedereen gaat, nog wel op anderhalve meter, zitten, en de regels met betrekking tot corona worden uitgelegd. 

Dan is het al tijd om te beginnen, namelijk met de commissie Vervoer en Toerisme. Eerst wordt de commissiespeech voorgelezen, waarin vooral verteld wordt over vakantie en het feit dat vliegen weliswaar het snelste, maar zeker niet het beste is. Na het voorlezen van de speech start het debat. Dit begint bescheiden, maar al snel komt iedereen los en worden er steeds meer vlaggetjes de lucht in gestoken. De commissie pleit voor betere autowegen en oplaadpunten maar de zaal is kritisch en vindt dat autorijden minder moet worden gestimuleerd. Ook wordt er gewezen op het feit dat vliegen de snelste manier is om van A naar B in noodsituaties te reizen. De commissie heeft het niet makkelijk, maar lijkt overtuigd van hun resolutie en blijft dan ook redelijk staande, en de vlaggetjes van de commissie worden resoluut omhoog gestoken. Tussendoor wordt er wel vaak door de voorzitters gewezen op de manier waarop de voorzitters moeten worden aangesproken; altijd voorzitter, maar geachte voorzitter mag dan weer niet! Ook worden de parlementariërs er een aantal keer op gewezen dat je niet u mag zeggen tegen de anderen delegaties. 

Het debat wordt beëindigd en het is tijd voor de tegenspeech. Er wordt hier door een delegatielid van Griekenland (die ik tussendoor al druk zag schrijven) gewezen op het feit dat toerisme afhankelijk is van vliegtuigen. “Ik zal u een beeld schetsen van een wereld na de resolutie. Sicilië? Uitgestorven! Barcelona, Athene, Rome? Lege straten!” Na deze speech wordt een contra tegenspeech gegeven, en na wat problemen met het geluid en een paar keer “hallo” door de microfoon roepen, wordt er in deze speech vooral gezegd dat deze resolutie wel echt heel goed is. “Stem voor de resolutie als u fijn op vakantie wilt zonder problemen”. Helaas voor de commissie heeft deze redevoering niet gewerkt ; de resolutie wordt niet aangenomen, slechts drie stemmen voor, en deze waren van de commissie zelf. 

Dan wordt er van plekken gewisseld. Ik hoor de voorzitters die voor mij zitten onderling klagen over dat er weinig enthousiasme en bruising in de zaal was. Het was natuurlijk ook even wennen zo voor de eerste keer. 

Vervolgens is het tijd voor de commissie Burgelijke vrijheden, Binnenlandse Zaken en Justitie. De speech begint met een verwijzing naar I have a dream van Martin Luther King; er moet gelijkheid komen! Discriminatie moet worden opgelost, door onder andere anonieme sollicitaties, voorlichtingsdagen over ongelijkheid en onderwijspakketten. Dan breekt het debat los, deze keer het een stuk heftiger dan bij de vorige commissie. Het vrouwenquotum van de commissie wordt vergeleken met Hitler aan het begin van de tweede wereldoorlog; “Dit gaat altijd fout!” roept het meisje van Polen verontwaardigd. De commissie geeft toe dat er bij zo’n vrouwenquotum omgekeerde discriminatie is, maar wel nodig. Dit leidt tot onbegrip in de zaal, want discriminatie is nooit goed. Ook wordt er in de zaal gezegd dat sollicitaties weliswaar anoniem kunnen, maar wanneer je eenmaal op gesprek komt, kan er alsnog gediscrimineerd worden. Er wordt ook kritisch gekeken naar events voor minderheidsgroepen; er wordt gezegd dat dit overbodig is omdat dit er vanzelf wel komt als er behoefte aan is. De commissie weet hier goed antwoord op te geven, en komt hierdoor overtuigend over. Een belangrijk deel van dit debat wordt besteed aan de delegatie Polen over het orgaan met de fantastische naam SNITCH (wat staat voor Snelle Nakijk Instantie Tegen Cynische Homofoben) dat zorgt voor de rechten van LHBTQI+. Polen, zelf heel conservatief, zegt dat dit orgaan overbodig is, dan ontstaat er juist weer discriminatie omdat deze kleine groep wordt voorgetrokken van de rest van de bevolking. Aangezien Polen zelf niet veel geeft om rechten voor deze groep, lijkt de commissie deze opmerking niet heel serieus te nemen. Deze delegatie kaart zelf later aan dat ze zich licht aangevallen noemen. Discriminatie is natuurlijk verkeerd,  zeggen ze, maar het delegatielid valt terug op waar het volgens hen allemaal begon; God. Deze heeft ons met een doel op aarde gezet, en de LHBTQI+ groep brengt dit doel in gevaar. “Ik vind dit probleem een beetje frappant eerlijk gezegd,” eindigt hij zijn betoog. Er ontstaat een discussie over vrijheid, die steeds feller wordt en door steeds meer landen wordt gevoerd. “In de bijbel staat dat het man en vrouw moet zijn, en 98 procent gelooft dit bij ons, dus laten we in harmonie samenleven, deze IC is géén schande!” verteld Polen fel, met bijval van Hongarije, beiden duidelijk goed in hun rol.  Ik zie veel leden in de zaal verbaasd lachen, en nadat deze discussie uiteindelijk gestopt wordt, lijkt iedereen erg van zijn apropos en zijn er geen nieuwe punten meer, dus komen we bij de tegenspeech van Hongarije, waarbij ook weer gewezen wordt op dat positieve discriminatie ook slecht is, en het orgaan MINDER wordt vergeleken met een stalker. “stem tegen deze absurde resolutie” eindigt Hongarije.  In de contra tegenspeech wordt nog een keer gezegd dat discriminatie echt onacceptabel is, en dat deze resolutie een revolutie is. Na een spannende stemming waarbij alle linkse landen voor en de rechtse landen tegen stemmen, wordt deze resolutie toch niet aangenomen. 

Na een geïmproviseerd praatje van één van de organisatoren is er een korte pauze, en hierna is het de beurt aan de commissie Onderwijs. 

In deze speech van de commissie wordt gepleit voor een nieuw schoolsysteem zonder niveaus tot je 15e levensjaar. Dit bestaat in Finland al en blijkt een heel goed schoolsysteem te zijn. Ook willen ze financiële steun geven aan leerlingen die het nodig hebben, en moet er een orgaan worden opgericht voor meer Engelse lessen. 

Na deze speech wordt er gelijk door Hongarije aangekaart dat het aanpassen van een schoolsysteem heel moeilijk gaat zijn, voor zowel leerlingen als overheid, en door de gedelegeerde van Denemarken wordt verteld dat maar een paar procent van de Finse scholieren echt blij met school is, dus dat dit systeem ook niet ideaal is. De commissie reageert dat dit toch echt het beste systeem is. Er wordt ook gevraagd naar wat gepersonaliseerde leerplannen precies inhouden, en er wordt hierbij verwezen naar maan roos vis, maar dan voor alle vakken, waarna Hongarije aankaart dat dit voor veel meer werkdruk kan zorgen voor leraren. Tussendoor wordt er nog een keer een beurt ontnomen van een delegatielid, omdat hij niet via de voorzitter sprak, waarna de andere voorzitters naar elkaar fluisteren dat dit toch wel een beetje streng is. Verder wordt de commissie gewezen op het feit dat ze een onderwijsswitch willen, maar dat we in coronatijd ook zo’n switch hadden, wat voor grote onderwijsproblemen zorgt. De commissieleden geven rustig antwoord en houden zich het hele debat goed staande met sterke argumenten. In de tegenspeech van Denemarken wordt nogmaals verwezen naar het punt dat Finse scholieren maar voor een klein deel gelukkig zijn op school, en er wordt genoemd dat er een lerarentekort kan komen door de resolutie. “Het lijkt alsof deze resolutie het onderwijsprobleem alleen maar groter maakt. Daarom zeggen wij tegen Europa, stem niet voor deze resolutie!” In de contra tegenspeech van de commissie wordt nogmaals naar Finland verwezen, en er wordt gezegd waarom er geen lerarentekort zal komen, omdat er nog steeds maar één docent in een klas nodig is.  “Samen naar een sterker Europa? Stem dan voor de resolutie!” Ondanks dat de commissie goed staande is gebleven, wordt deze resolutie alweer niet aangenomen. 

Tot slot gaan we door naar de commissie Internationale Veiligheid, en na wat gedoe over Appendixen, is het weer tijd voor de eerste speech. Hierin verteld het commissielid over het verenigen van Europa omwille onze veiligheid. “Het is 5 voor 12. Lidstaten onderneem actie!” Wanneer het debat is begonnen wordt er gelijk gediscussieerd over overtredingen van privacywetten en spionage. “Europa verandert hier in een FBI!” Ook wordt de resolutie met China vergeleken; er wordt gezegd dat alles voor de veiligheid is, maar eigenlijk is er sprake van een dictatuur waarbij iedereen onder controle is door de overheid. De commissie blijft zeggen dat ze hier grote rampen mee kunnen voorkomen, en dat het orgaan dat toezicht houdt puur voor controle van verdachten is. Er worden ook kritische vragen gesteld, waarin onder andere een voorbeeld over een oom die een aanslag op katholieken wil plegen wordt voorgelegd, en de commissie valt terug op dezelfde argumenten. Toch blijft de commissie rustig, en legt steeds opnieuw uit wat hun doel is. Ondertussen treedt de voorzitter nog een paar keer streng op, en ik zie delegatieleden verbaasd naar elkaar kijken wanneer hun beurt plotseling wordt beëindigt. Ook wanneer een delegatielid van Griekenland een emotionele redevoering houdt over een 60 jarige man die de rest van zijn leven wordt gevolgd door de resolutie vanwege één reis, wordt hij vervolgens aangesproken op het feit dat zijn argument toch echt te lang is. 

Vervolgens mag Polen een tegenspeech geven, waarbij Polen zegt dat het beter leren kennen van de landen onderling voor betere samenwerkingen zinloos is, want tijd is kostbaar! Ook wordt er verwezen naar vrijheid in Europa, die misbruikt kan worden door deze resolutie. “Stem tegen! Want vrijheid is iets wat wij toch allemaal willen?” In de contra tegenspeech herhaalt de commissie nogmaals dat de privacy niet zou worden misbruikt, en dat we moeten zorgen voor een veilig Europa, “want safety first!” 

Na een minuutje overlegtijd wordt er voor de laatste keer gestemd. Hierbij is er een vision of the house, dus moet er nog een keer gestemd worden, en bij de tweede stemronde wordt er voor het eerst vandaag een resolutie aangenomen en kan er voor het eerst vandaag geklapt worden!

Na een afsluitend praatje van één van de organisatoren gaat iedereen moe maar voldaan de zaal uit. Het was een geweldige ervaring! 

Plenaire vergadering: Vervoer en Toerisme

Door Noor Bisschop

Na de uitleg van de standaardregels die we nu hebben wegens corona, maar ook de regels over de spreekregels in het debat, was het tijd om de eerste resolutie van de middag te bespreken. 

De speech ging zoals te verwachten over vakantie. Met name natuurlijk over milieu in combinatie met vervoer en toerisme. Het is de bedoeling om minder met het vliegtuig te reizen, sinds dit enorm slecht is voor het milieu. Juist om klimaatverandering tegen te gaan, moet er meer met de trein worden gereisd of moet men op vakantie gaan in eigen land. 

Doordat het open debat de eerste was van de middag, was het in het begin even wennen, maar als gauw werd het goed opgepakt. Nog steeds bleef het spreken via de voorzitter moeilijk; ‘graag alleen voorzitter, ‘geachte’ hoeft niet’.

Vanuit polen werd een punt over vrachtverkeer opgebracht, maar de resolutie ging over vervoer in combinatie met toerisme en dat veroorzaakt een grappige situatie. 

Ondanks de felle verdediging over de gevolgen van klimaatverandering, had Hongarije gelukkig ook empathie naar andere landen toe; ‘we gaan Griekenland natuurlijk niet buiten sluiten’. Maar helaas bleek het toch niet helemaal waar te zijn, aangezien de armere landen in de EU wel buitengesloten zouden worden bij de financiering van een beter spoornetwerk. Misschien is dat dan voordelige buitensluiting voor die armere landen, maar; ‘wij als commissie van Duitsland hebben geen zin om hiervoor op te moeten draaien en te financieren’. 

Tegen het einde kwam er ook een beetje verwarring; ‘voorzitter zou ik mogen vragen om welke IC dit gaat?’ en ‘ik zie niet hoe dit antwoord geeft op mijn vraag’. 

Uiteindelijk kwam de tegen speech vanuit Griekenland. De resolutie zou namelijk de economie van vakantielanden platleggen en daardoor ‘schiet deze resolutie zo compleet zijn functie voorbij’, doordat de resolutie volgens Griekenland vervoer alleen maar moeilijker maakt. Als gevolg van de resolutie zijn bijvoorbeeld dit kunnen gebeuren; ‘Sicilië? Uitgestorven.’

Uiteindelijk werd er 14 keer tegen gestemd en daarmee was de resolutie niet aangenomen. 

Als laatste de ‘honorable quotes’; ‘dan wordt Atlantis geen fabel meer, maar een feit’ en ‘we kunnen niet zomaar gigantische batterijen onder een cruiseschip plakken’.

Plenaire vergadering: Internationale Veiligheid

Door Noor Bisschop

De bespreking van de resolutie begon al van tevoren door een fout, er was namelijk per ongeluk een appendix verwijdert en die moest tijdens het plenair worden toegevoegd. Gelukkig was de commissie goed voorbereid en had deze al de appendix uitgeprint zodat deze uitgedeeld kon worden. 

De openingsspeech kon net een speech van Thierry Baudet zijn. Er werd gesproken over de wrok van Hera en een moeder die haar kinderen voedt net als een unie. Maar hierdoor bleef de speech wel goed herinnert. Daarnaast werd er als geheel mooi gesproken. 

Het debat begon met een inhoudelijk vraag, maar deze was niet bedoeld voor het debat; ‘dat heeft niet te maken met deze OC’.

Daarna begon een gedelegeerde van Polen een heel verhaal over privacy schending, spionering en de FBI; ‘een burgerlijke vrijheid ramp’. Daarna werd wel gevraagd of het punt voortaan wat korter en beknopter gehouden kon worden. 

Spreken via de voorzitter bleef toch nog aan het einde van de dag moeilijk; ‘spreek via de voorzitter, uw beurt wordt daarom teruggetrokken’.

Ook was het opvallend dat vaak de vragen niet duidelijk werden gesteld en hierdoor moest de commissie steeds om verduidelijking vragen naar de anderen toe in plaats van andersom. 

De tegen speech kwam van Polen en vond voornamelijk de ‘teambuilding activiteiten’ tijdsverspilling, de persoonlijke verhoudingen tussen landen zou dan ook geen invloed hebben op het uitwisselen van informatie. Daarnaast vond Polen dat door deze resolutie hun vrijheid zou worden beperkt. 

Uiteindelijk was toch nog erg spannend, want de stemming kwam uit op 10 voor, 10 tegen en 3 in onthouding, maar uiteindelijk werd de resolutie aangenomen met 13 stemmen voor en 11 tegen. 

Als laatste de ‘honorable quotes’; ‘stel mijn oom wil een aanslag plegen’, ‘dit lijkt mij teambuilding’, ‘tijd is kostbaar’ en ‘het is niet alsof er zich een massa emigratie naar Iran dan plaatsvindt’.

Plenaire vergadering: Volksgezondheid

Door Nina Moukimou

Allereerst werd er een voorspeech gehouden door de commissie volksgezondheid. Zij benadrukken hierin dat het effectief bestrijden van het Corona virus essentieel is zodat er eindelijk een einde komt aan de pandemie en we een mooie toekomst op kunnen bouwen. Zij benoemen hierbij wel dat de fysieke en mentale gezondheid echter niet vergeten moet worden. 

Het eerste punt wat er genoemd is, is dat het onredelijk is om de zelfmoordpreventielijn vanuit de EU te organiseren. Terwijl het ook in het land zelf georganiseerd kan worden. Elk land heeft namelijk een andere taal en is het een stuk directer contact. Daarnaast moet namelijk geen barrière zijn voor het volk om te bellen. Juist wanneer het gaat om zulke kwetsbare zaken. De commissie benadrukt hierbij dat de EU hierin slechts aanstuurt en ervoor zorgt dat de zelfmoordpreventie lijn daadwerkelijk wordt opgericht. De gesprekken worden dus gewoon gevoerd in de eigen taal.

Het tweede punt dat er genoemd werd is dat het vaccineren helemaal niet te langzaam gaat, want de landen doen nu al wat ze kunnen. De commissie reageert hier echter dat vaccineren nooit te snel gaat omdat mensen levens redden vooropgesteld moet worden. Wat het de delegaties ook zou kosten. Vervolgens wordt genoemd dat de commissie hierbij de waarom duidelijk maakt, alleen hoe juist niet. De commissie reageert hierop dat er sancties worden gelegd als landen zich niet genoeg inzetten bij de bestrijding van het Corona virus. Waardoor de uitvoering soepeltjes zal verlopen en niet belemmerd kan worden.

De commissie Volksgezondheid sluit vervolgens de resolutie af met de woorden: ‘We richten ons op de toekomst. We betalen liever met geld, dan met bloed.’ Daarna werd er in concentratie overlegt over wie er voor stemt en wie tegen. Dit keer kan er ook in onthouding gestemd worden. Uiteindelijk hebben vijftien Europarlementariërs voor gestemd, twee tegen en zeven in onthouding. De resolutie van volksgezondheid is dus aangenomen en er mocht geklapt worden.

Plenaire vergadering: Landbouw en Plattelandsontwikkeling

Door Sara Melief

Op donderdag 8 juni 2021 is het dan eindelijk zover, de dag van het plenair debat. Er is even wat vertraging maar dat neemt niet weg dat we er allemaal erg veel zin in hebben. Om te beginnen worden even de regels uitgelegd maar daarna begint het debat dan ook echt. We beginnen met de commissie ontwikkelingssamenwerking die zich vooral bezig houden met de vluchtelingenkampen en de situatie daar. Het plenair debat is echt anders dan mini mep op school, de aula, de kantine, of een zaal in de school, zijn omgeruild voor de statenzaal in het provinciehuis in Utrecht. Misschien is het de sfeer van de zaal, of het feit dat iedereen die hier zit zich wekenlang hierop hebben voorbereid, maar iedereen zit er fris bij en doet op professionele mee aan het debat. Het debat van de eerste resolutie loopt ten einde en het is tijd voor de tegenspeech. Deze wordt gehouden door een jongen die fel zijn mening neerzet over waar hij het niet mee eens is. het eindresultaat is, dat de resolutie niet word aangenomen. Na een korte wissel van commissies en voorzitters, gaan we door met resolutie nummer twee van de commissie buitenlandse zaken die het in de voorspeech onder andere hebben over China en de situatie van de Oeigoeren daar. In het debat zelf komen ook de kledingindustrie en de Olympische spelen voorbij. Ze zeggen dat de tijd vliegt als je het leuk hebt en ik denk dat iedereen hier het daarmee eens is want voordat we het weten is het al tijd voor de tegenspeech. Het is een duidelijke speech die met heldere argumenten word onderbouwd. Bij de stemming is het zijn er 12 stemmen voor en 12 stemmen tegen waardoor de resolutie niet word aangenomen. Na een korte pauze gaan we weer verder met het debat, deze keer met de resolutie van de commissie volksgezondheid, het gaat uiteraard over de corona pandemie. Na de tegenspeech word er gestemd en de resolutie wordt aangenomen. Nu is de laatste resolutie van de ochtend aan de beurt en dat is van de commissie landbouw en plattelandsontwikkeling.  De commissie begint met een voorspeech die vooral in het teken staat van klimaat en de vleesindustrie. Hierna volgt het debat, het lijkt erop dat de commissie zich goed hebben voorbereid want ze kunnen goed antwoord geven op de vragen die vanuit de zaal worden genoemd. Er worden een flink aantal punten benoemd die allemaal goed worden beantwoord door de commissie. Nadat het laatste punt is behandeld wordt er gevraagd om een tegenspeech maar daar komt geen reactie op vanuit de zaal, dus gaan we door naar de laatste speech van de commissie. Er wordt nog een keer gevraagd om een tegenspeech omdat er ander geen stemmen tegen mogen komen, de voorzitters waren het hier ook niet helemaal mee eens want je mag officieel wel altijd tegen stemmen, maar ondanks de verwarring volgt er alsnog een korte tegenspeech. Na de stemming blijkt dat de resolutie word aangenomen. Dit was de ochtend, er volgt verder nog een middag waar ik helaas niet meer bij ben.

Interview: Polen heeft er zin in!

Door Sofia Mols

“Ik heb er vertrouwen in dat onze resolutie wordt aangenomen. Ik denk dat deze heel erg verspreid is over alle andere delegaties, we hebben al besproken met verschillende delegaties in de pauze en ons zelf op de hoogte gesteld van wie er voor en tegen zijn, en we hebben redelijk veel mensen die er voor zijn. Ik hoor hier en daar wel een paar puntjes, maar hier gaan we het in de debat over hebben. Maar volgens mij is onze resolutie vrij overzichtelijk, ik hoor wel van veel mensen dat ze het een lange resolutie vinden, maar hij is voordelig en belangrijk voor iedereen. We richten ons op klimaatverbetering en daar is heel Europa mee bezig, in dat opzicht hebben we wel veel tegenstanders.”

“Soms wordt er iemand achter mij gefilmd en dan wordt ik zelf half in beeld gebracht, dan kijk ik wel even op het scherm. Maar toen ik zelf aan het woord was heb ik er niet echt op gelet. Ze schakelen heel snel tussen de sprekers, dat doen ze wel goed.

Onze voorzitter had ons al gewaarschuwd voor het scherm. Of ik extra op mijn haar heb gelet vanochtend? Nee, dat bleef gewoon standaard procedure, daar is niet veel aan verandert haha. Maar ik heb wel iets meer op de details gelet.’”

Plenaire vergadering: Commissie Ontwikkelingssamenwerking

Door Sofia Mols

De voorspeech van de eerste resolutie begint meteen met een mooie drieslag om de aandacht te grijpen. Er wordt ingespeeld op de emotie van de luisteraars met voorbeelden en scenario’s. De speech is wel erg links. De drieslag wordt herhaald en de pech komt ten einde. 

De voorzitter komt er even tussen met een verheldering van de regels: ’Om te voorkomen dat er straks met vlaggetjes wordt gegooid..’ 

Het debat gaat dan eindelijk van start en Polen heeft als eerste een een reactie, een directe vraag aan de commissie. Er wordt verwezen naar de opgestelde criteria. Zweden heeft wat te zeggen, maar ‘volgens ons’ ontkracht je mening! Dat is een beetje jammer. Bij de commissie werd het woord vooral genomen door één persoon, maar daar kwam later wel een beetje verandering in. 

We lopen voor op schema dus er worden wat extra punten gemaakt. Het debat wordt gesloten met een tegenspel van Spanje: ‘Met goede hoop begon ik te lezen, maar meteen had ik twijfels. Had ik wel het goede boekje opengeslagen, of was is een verslag op scholieren.com aan het lezen?’ Spanje heeft een duidelijke en sterke tegenspeech: ‘Met alle respect, maar dit is wel het meest idiote wat ik heb gelezen in deze hele resolutie.’ En: ‘Dat is net alsof het plafond lek is en u de vloer na elke druppel droog veegt’. Ik zie hier voor mij een voorzitter/ begeleider  tegen een ander zeggen: ‘Die is van mij!’ De voorzitter moet wel voor respect vragen, maar het is in ieder geval duidelijk wat Spanje ervan vindt. Griekenland sluit af met een, wederom sociaal gerichte, slotspeech. 

Na het stemmen wordt de resolutie niet aangenomen met 8 voor en 16 tegen. ‘Er dient niet geklapt te worden’. 

Het plenaire debat is van start gegaan!

Door Sofia Mols

Yeah! MEP is dan eindelijk begonnen! We zitten in de statenzaal van het Provinciehuis in Utrecht en de journalisten hebben een professionele perstribune. Alle MEP’ers zitten, sommige gespannen, aandachtig te luisteren naar de opening. Eerste worden de gedragsregels doorgenomen en daarna neemt de voorzitter van Provinciaal MEP het woord. Hij houdt een speech en heet iedereen welkom. Hij zegt: ‘Alles moet wijken voor het MEP!’ En daarom zitten we hier, ondanks deze lastige omstandigheden. De vlaggetjes waren laat, maar arriveren dan eindelijk. Nu ziet het er pas echt professioneel uit. De vlaggetjes wapperen vrolijk in afwachting van het debat. 

Zodra een debater een punt wil inbrengen steekt de woordvoerder van de commissie het vlaggetje omhoog. Zodra ze het woord krijgen zet de debater de microfoon aan en verschijnt hun gezicht op het grote scherm voorin de zaal. Zorg maar dat je haar goed zit MEP’ers!