“Handjes in de lucht, alstublieft” – De commissievergaderingen op het USG

Door Noor Bisschop (Tsjechië)

Zoals iedereen wel weet is dit jaar alles anders en zo waren dus ook de commissievergadering op het USG (Utrechts Stedelijk Gymnasium), drie van de vier dagen vonden namelijk online plaats. Daarbij kwamen veel dingen kijken, natuurlijk waren er de netwerkproblemen, maar ook het stemmen via de handjesfunctie in teams was nieuw voor ons, maar wel enorm handig. Deze functie gaf daarom ook leuke uitspraken zoals “iedereen handjes in de lucht” en “meneer, uw handje doet raar”. En uiteraard hebben we hier en daar een staart van een huisdier voor het beeldscherm zien verschijnen. 

We begonnen de eerste dag met het bespreken wat we de komende dagen zouden gaan doen en daarna gingen we door met het brainstormen over de IC’s. Dit ging formeel en in het begin was dat een beetje wennen, ook doordat alles online was, maar iedereen pakte dat al weer snel op, ook al ging het af en toe mis met meneer en mevrouw en was iemand af en toe een achternaam vergeten. Tijdens de brainstorm viel het mij op dat het vaak over vluchtelingen en problemen in communicatie tussen landen ging. Uiteindelijk waren er een heleboel IC’s bedacht, maar vervolgens werd de helft weer geschrapt of samengevoegd. De dag was alweer veel te snel klaar, maar gelukkig waren er nog een paar dagen.

Op dag twee gingen we verder met het vormen van de IC’s en begonnen we ook met de formulering, maar dat bleek toch nog best lastig te zijn. 

Tegelijkertijd met het bedenken en formuleren werd er mee getypt in een document dat met iedereen was gedeeld. Hierin werd met kleurtjes bij gehouden welke IC’s werden samengevoegd of geschrapt. De kleurtjes waarmee dus gehighlight werd, maakten het document erg vrolijk. Maar op een gegeven moment kwam er wel ophef over of deze kleur nou fuchsia of lila was (persoonlijk vind ik het meer een magenta kleur). Ook dit was weer een geslaagde dag voor ons. 

De derde dag gingen we verder met onder andere het stemmen over de OC’s. Wat ons opviel was hoe vaak er unaniem gestemd werd. Ook konden we elkaar goed de standpunten voorleggen en daarom overhalen en overtuigen om juist voor of tegen te stemmen. Er werd dus goed samengewerkt en dat bracht weer mooie resultaten op. 

De laatste dag was speciaal, want deze werd gehouden op school en dus niet online, zodat we toch nog de MEP-ervaring iets meer mee konden maken. Deze dag was vooral bedoeld om de puntjes op de i te zetten, maar het was daarnaast ook enorm gezellig. 

We begonnen de dag goed met het checken van de formulering van de IC’s en OC’s en al gelijk was er genoeg om even naar te kijken. “Kunnen we dat (de spelling van een bepaald woord anders niet aan mevrouw Draaisma (docent Nederlands) vragen?’” Maar dat was uiteindelijk niet nodig want “de Tweede Kamer schrijft het ook zo, dus het zal wel goed zijn”. Toch was het wel belangrijk dat we de andere zinnen ook zouden checken want “het zou wel heel onprofessioneel zijn als we een resolutie met allemaal spelfouten inleveren” en daarnaast “lijkt het wel poëzie, als je er lang genoeg naar kijkt, ga je er allemaal dingen in zien”. Gelukkig hadden we een formulerings-koningin tussen ons, want Sophie wist alle foutjes eruit te halen en de anderen waren het vaak met haar eens (“Dat is inderdaad wel wat MEP-periger.”). Bij het checken van de formulering kwamen er ook inhoudelijke vragen en hierover werd dan ook informeel over gediscussieerd. “Informele sfeer G”, “Dat is westers, dan gaat Hongarije natuurlijk weer klagen” en “Dt is hoe het gaat; Robin heeft geen mening en ik heb altijd gelijk”.

Maar na een korte pauze was het tijd om door te gaan, maar deze keer in de formele sfeer (“Laten we het centraal houden, in plaats van onderlinge discussies voeren.”). Daarbij werden ook al snel weer namen door elkaar gehaald. Ondertussen was er al veel tijd voorbijgegaan en moesten we richting de afronding gaan. Toen gingen de discussies en besprekingen erg vlot, maar de inhoudelijke opmerkingen waren nog niet gestopt: “Een nieuw team? Wat voor een team? Een hockeyteam?”. Helaas ging het niet vlot genoeg en moesten er in de laatste paar minuten nog wat belangrijke beslissingen worden gemaakt. Maar uiteindelijk was ook dit weer een zeer geslaagde dag. 

Al met al was het enorm leuk en ook erg gezellig. Naast de formele serieuze momenten kon er ook met elkaar worden lachen, ondanks dat drie van de vier dagen online plaats vonden. Het was een interessante ervaring en iedereen was er ook erg enthousiast en positief over. Kortom dus een enorm leuke ervaring! 

MEP op afstand, hoe werkt dat eigenlijk?

Dat de wereld op zijn kop staat is u ongetwijfeld niet ontgaan. Ongeveer een jaar geleden belandden we in een wereld van maatregelen, mondkapjes en gedwongen afstand tot de medemens. Dat wij meer dan een jaar geleden gewoon met zijn allen in het provinciehuis van Utrecht zaten voor de provinciale MEP-conferentie lijkt nu dan ook ondenkbaar. Dat is dit jaar ook deels het geval, aangezien we helaas niet kunnen verzamelen op het provinciehuis voor de drie leukste dagen van het jaar. Toch hebben Michiel Busz en Gert-Jan van den Nieuwenhuijzen, de provinciaal coördinatoren van Utrecht, een oplossing bedacht om het provinciale MEP van 2021 tóch door te laten gaan! Maar, hoe werkt dat eigenlijk, MEP op afstand?

De provinciale MEP-conferentie van 2021 is verspreid over een aantal maanden. In deze maanden hebben de delegaties/commissies een aantal deadlines voor wanneer zij iets moeten inleveren:

  • 1 februari: De delegaties hebben een video van de landenspeeches ingeleverd.
  • 17 maart: De commissies hebben de voorlopige resolutie opgestuurd.
  • 1 april*: De commissies hebben feedback gegeven op de andere resoluties.
  • 1 mei*: De commissies hebben de feedback van de andere commissies verwerkt en hebben de definitieve resolutie opgestuurd.
  • Mei of juni*: Er is een plenaire vergadering in het provinciehuis.

* Deze data zijn voorlopig en kunnen nog gewijzigd worden

Zoals u kunt zien, moest elke land vóór 1 februari een video van de landenspeech opsturen. Die video’s kunt u bekijken via deze link: https://meputrecht.org/2021/02/09/landenspeeches/. De knikkende knieën in de statenzaal hebben plaats gemaakt voor video’s waarin de parlementariërs hun land op konden hemelen. Soms met een delegatie op de achtergrond, soms voor een wereldkaart en soms ook helemaal alleen in de slaapkamer. Toch is het deze gedelegeerden wel gelukt om via de camera het MEP-gevoel over te brengen.

Waar het ultieme MEP-gevoel ook te beleven is, is natuurlijk in de commissievergaderingen, die essentieel zijn voor het opstellen van een resolutie. In deze resolutie probeert een commissie om een oplossing te vinden op een actueel Europees vraagstuk, zoals bijvoorbeeld de handelsrelatie met China of de coronacrisis. Wat dit jaar anders is dan tijdens een normale MEP-conferentie, is dat een delegatie (oftewel een land) tegelijkertijd ook een commissie is. Waar een commissie normaal gesproken is opgebouwd uit gedelegeerden van verschillende landen, is er nu maar één land vertegenwoordigd in de vergadering. Dit betekent alleen niet dat de commissie een resolutie op kan stellen waar alleen het eigen land beter van wordt, omdat de resolutie namelijk nog wel aangenomen moet worden in het plenaire debat, dat later dit jaar plaats zal vinden. De commissie is dus gedwongen om ook aan de belangen van andere landen te denken.

Toch betekent dit niet direct dat die andere landen zich ook goed vertegenwoordigd voelen in de resolutie die op 17 maart is ingeleverd. Daarom is er een mogelijkheid gecreëerd om feedback te geven op de resoluties van andere commissies. Als alle resoluties zijn ingeleverd, worden ze doorgestuurd naar de delegaties, die deze resoluties vervolgens nauwkeurig bestuderen. Als zij iets willen aanpassen, dan geven ze dit door aan de commissie. In de maand daarna kan de commissie deze feedback verwerken en wordt er een definitieve resolutie opgesteld.

De laatste fase van provinciaal MEP 2021 lijkt (hopelijk) wel op de normale conferenties. Deze resoluties worden namelijk behandeld in een plenair debat dat plaats zal vinden in het provinciehuis van Utrecht. Hier worden speeches voor en tegen de resolutie gegeven, zullen amendementen worden ingediend en zal er uiteindelijk gestemd worden of de resolutie wel of niet wordt aangenomen. Want zelfs op afstand, wil iedereen natuurlijk dat hun oplossing wordt aangenomen.

De taak voor de journalisten is om u op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen tijdens en rondom MEP. Ze laten u kennismaken met de delegaties, doen verslag van de commissievergaderingen en zullen uiteindelijk samen met de hoofdredacteuren een krantje maken, die na de plenaire vergadering zal worden uitgedeeld. Want zelfs met MEP op afstand, zal het een onvergetelijke ervaring worden voor alle deelnemers, begeleiders en voorzitters. Of zoals vaak gezegd wordt: “Once you go MEP, you never go back!” Zelfs als het op afstand is.

Meet de delegatie Griekenland!

Door Cathelijne Louwerse (Griekenland)

Welkom bij de delegatie Griekenland! Het is een gezellige groep met veel humor. Wanneer ik na een korte pauze het lokaal weer binnenkom, zijn ze net midden in een debat. Waar debatten bij mini MEP er vaak heftig aan toe gingen, bestaat een debat in deze groep vooral uit gelach en door elkaar heen praten. Ook heeft deze groep al veel inside jokes, zoals dat meneer de Boer “marshmallow” wordt genoemd. Hij heeft zelfs een extra naambordje op zijn tafel met “marshmallow” erop. Toch zijn ze ook vaak heel serieus en geconcentreerd aan het werk. Benieuwd wie er nou in deze groep zitten? Ik heb iedereen gevraagd om zichzelf voor te stellen!

“Ik ben Sybren de Boer, en ik ben 16. Een gek feitje over mezelf is dat ik roei. De pauzes zijn toch wel het leukste van MEP en het leukste aan Griekenland zijn is dat je kunt haten op vluchtelingen.”
“Hoi, ik ben Tuula Heyden en ik ben 15 jaar. Een gek feitje over mezelf is dat ik altijd twee verschillende sokken draag. Het leukste aan MEP vind ik sowieso onze delegatie en het discussiëren. Het leukste aan Griekenland zijn vind ik dat het gewoon een leuk land is met een mooie taal.”
“Ik ben Onya Lau en ik ben ook 15 jaar. Een gek feitje over mezelf? Uhm. Ik besteed meer tijd aan synchroonzwemmen dan aan huiswerk hahaha. Het leukste aan MEP is voor mij het debatteren en ik vind het leuk dat we Griekenland zijn, omdat Griekenland heel rechts is en ik het leuk vind om een keer deze rechtse mening uit te oefenen.”
“Ik ben Joost Liebeton en hoe oud denk je dat ik ben?” “Uhm, bijna 16” gokte ik. “Ja ik ben net 16 geworden. Een gek feitje over mezelf is dat ik altijd te laat kom…” Ook nu tijdens MEP is Joost al een keer te laat geweest. “Het leukste aan MEP vind ik eigenlijk gewoon dat we in deze lockdown toch bij elkaar mogen komen, en het leukste aan Griekenland vind ik de rijke geschiedenis.”
“Hey! Mijn naam is Hannah van Dooren en ik ben 15 jaar oud.” Hannah wist toen ik haar om een gek feitje vroeg nog niks, maar later wist ze er wel eentje: “Ik maak altijd dingen in hele kleine stukjes.” Hannah vind het leukste aan MEP de gezelligheid, en het leukste aan Griekenland zijn? “Ze willen alleen maar geld.”
“Hoi ik ben Loïs van Niejenhuis en ik ben ook 16 jaar. Een gek feitje over mezelf is dat ik geen topo kan, zelfs niet van Nederland. Het leukste aan MEP vond ik de pizza’s, maar omdat dit een slecht antwoord is, zeg ik de gezelligheid. Het leukste aan dat wij Griekenland zijn, vind ik wel dat dat combinatie van onze commissie en ons land heel handig is.”

Deze groep is natuurlijk Griekenland, maar hoe goed kennen ze hun land eigenlijk? Ik heb hen de Griekenland quiz laten doen, en we hebben twee winnaars, namelijk Joost en Tuula! Zij hadden allebei 10 vragen goed, wat knap is omdat de vragen best moeilijk waren. Ze zijn hierbij echte Griekenland Kenners. Wil jij weten of jij hun record kan verbreken? Doe dan ook de quiz, die je hieronder kan vinden. Elke vraag is een punt. Succes!

De Griekenlandquiz:

Eén van de landen van MEP 2021 is Griekenland. Ik heb de delegatieleden van Griekenland gevraagd wat zij eigenlijk van hun land weten. Hun kennis was wisselend. Maar wat weet jij eigenlijk van Griekenland? Test het met de Griekenland quiz!

  1. Griekenland staat in de geschiedenisboeken onder andere omdat Griekenland een bijzonder bestuur had vroeger (rond de tijd van Aristoteles). Hoe was het bestuur van Griekenland vroeger?
  2. Noem 2 buurlanden van Griekenland
  3. Hoe heet de hoogste berg van Griekenland?
  4. Heeft Griekenland meer of minder inwoners dan Nederland?
  5. Noem 3 Griekse steden
  6. Aan welke kant stond Griekenland tijdens de tweede wereldoorlog? Stonden ze aan de kant van de centralen, de geallieerden of waren ze neutraal?
  7. Hoe is het bestuur van Griekenland momenteel? Is het een monarchie, aristocratie of republiek?
  8. Welk betaalmiddel (geld; denk aan euro, gulden, frank, etc.) heeft Griekenland momenteel?
  9. Wat voor een klimaat heeft Griekenland?
  10. Welke god is Grieks?
  • Zeus of jupiter?
  • Mars of ares?
  • Neptunus of poseidon?
  1. Kan je ook nog noemen wat de functie van deze goden was?

De antwoorden kan je hier zien:

  1. Griekenland had een democratisch bestuur, wat bestond uit polissen (ook wel stadstaten).
  2. Buurlanden van Griekenland zijn Albanië, Turkije, Bulgarije en Noord-Macedonië. Als je de Balkan had is dit niet goed; dit is een gebied in plaats van een land. 
  3. De Olympus (ja deze bestaat echt!). Deze is 2917 meter hoog. 
  4. Griekenland heeft minder inwoners dan Nederland.
  5. Hier zijn natuurlijk veel antwoorden goed. Grote steden in Griekenland zijn: Athene, Patras, Delphi, etc. 
  6. Aan de kant van de geallieerden.
  7. Tegenwoordig is het een republiek.
  8. De euro
  9. Griekenland heeft een middellandse zeeklimaat, ook wel een mediterraan klimaat.
  10. Zeus, Ares en Poseidon
  11. Zeus is de oppergod en de god van de bliksem, Ares is de oorlogsgod en Poseidon is de god van de zee en de aardbevingen.

“Geen commentaar!”

Door Cathelijne Louwerse (Griekenland)

Het is alweer dag twee van de commissievergaderingen. Vandaag staat in het teken van OC’s bedenken, samenvoegen, schrappen en formuleren. De dag begint rommelig; er valt een beker koffie op de grond (de docent moet die vervolgens opruimen), en er wordt heel veel door elkaar geroepen; zelfs voorzitter Jonne roept geïrriteerd: “Stop met commentaar geven! Nee geen commentaar, hou je mond!” Ook wordt opeens het Wilhelmus gezongen en wordt er voorgesteld om André Rieu uit te nodigen voor de integratie van vluchtelingen. Al met al dus een vermakelijke ochtend, met ook serieuze gesprekken en debatten over vluchtelingen en benamingen van woorden, 55 OC’s en tussendoor lekkere smartie-koekjes (“Zitten er nou smarties in? Dit is echt mijn droom!”) en heel veel koffie.

Na onze pauze was het tijd om te gaan samenvoegen, schrappen en formuleren. Opmerkelijk was dat de laatste twee OC’s gelijk geschrapt werden; 54 ging over het uitnodigen van volkszangers in vluchtelingenkampen voor integratie en 55 was elke ochtend verplicht het volkslied zingen in de kampen. Blijkbaar vond de groep dit toch wat extreem. Sowieso merk ik dat de groep wat verdeeld is over de OC’s, wanneer ik hen erover vraag is niemand helemaal tevreden. 

Er wordt weer volop gediscussieerd en er worden scherpe opmerkingen gemaakt, zoals: “Vluchtelingen zijn illegaal tot ze legaal zijn.” Het samenvoegen en schrappen gaat vrij vlot, ook omdat we niet veel tijd meer hebben. Hierdoor duren de discussies helaas minder lang. 

Soms zijn er wel dingen onduidelijk; midden in een gesprek weet opeens niemand meer over welke OC we het nou hebben . Ook praten ze soms langs elkaar heen. Iedereen geeft dezelfde argumenten maar ze luisteren niet naar elkaars standpunten. Gelukkig benoemt Loïs dit even. Ze legt uit wat er aan de hand is en iedereen snapt het weer. 

Na lang werken zijn de OC’s klaar, en de commissiepitch wordt aan Joost toegewezen. Het is laat, acht uur, wanneer iedereen weer naar huis gaat. Zodra iedereen thuis is wordt er nog druk geappt en gaat iedereen aan de slag en onze voorzitters zijn nog tot twee uur ’s nachts bezig. Een lange, maar leuke dag!

“Mijn hand doet nu al pijn!”

Door Cathelijne Louwerse (Griekenland)

Het is alweer tijd voor de commissievergadering. Deze bestaat vooral uit dingen bedenken, samenvoegen en schrappen. De commissievergadering duurt altijd heel lang; hij is verdeeld over meerdere dagen. Ik heb een aantal interessante en opmerkelijke dingen gezien, die ik verwerkt heb in dit artikel. Dit was de commissievergadering op dag één: 

Als eerste was het tijd om te gaan brainstormen. De sfeer is hier informeel, wat inhoudt dat je etiquette los mag laten. Ook hoef je je naamkaartje nog niet omhoog te houden. De naamkaartjes waren trouwens op achternaam,  wat voor wat verwarring zorgde. Zo werd er iemand ‘Heden’ genoemd (het moest Heiden zijn) en wordt er vaak meneer tegen een meisje gezegd in plaats van andersom. Tijdens deze brainstorm moet je zo veel mogelijk IC’s  verzinnen. Deze worden eigenlijk allemaal opgeschreven; hierdoor kwamen wij uiteindelijk uit op 50 IC’s (of zijn het er nou toch 48? De laatste twee zijn door onze docent bedacht en gingen meer over Thierry Baudet dan over ons vraagstuk). We hadden hierdoor veel te weinig ruimte op het bord, er werd al “door naar het volgende lokaal” geroepen. Ik had sowieso medelijden met onze voorzitter die alles opschreef; ze had na twee IC’s al last van haar hand! Haar handschrift werd steeds onduidelijker, uiteindelijk bestonden de woorden alleen maar uit een paar vage streepjes en rondjes. 

Hoe de één met de simpelste zinnetjes kwam, kwam de ander met een onbegrijpelijk verhaal. Ondertussen was er wel wat afleiding. Zo probeerde voormalig voorzitter Hugo met veel moeite het gordijn open te krijgen (er zaten allemaal scheuren in), en heb ik wat geïrriteerde blikken gekregen vanwege de klik van mijn fotocamera. Ondertussen ontstonden er ook nog andere grappige situaties. Zo werd voorzitter Hugo opeens gebeld en liep hij snel het lokaal uit. “Wacht oké, wat zei je?” roept hij door de telefoon. Iedereen is stil. “Is er iemand dood?” wordt er gefluisterd. “Wat ze op hun brood willen?” roept Hugo tegen de telefoon. Iedereen lacht. 

Dan is het tijd voor formele sfeer; we gaan IC’s formuleren, bijeenvoegen en schrappen. Deze sfeer wordt al iets serieuzer. Toch wordt er ook veel door elkaar gepraat. Er ontstaat een flink debat, met tussendoor veel humor; ‘meneer de Boer’ wordt gecanceld omdat hij autochtonen zegt en voorzitter Jonne, die haar scherm deelt, wordt opeens aan een vergadering toegevoegd door een docent van school. Ook worden er regelmatig oranje blaadjes opgehouden. Wat dit betekent? Dit is een point of order, hiermee kan je vragen stellen die niet over de inhoud van de IC’s gaat maar over de betekenis van woorden en vragen over MEP. Dit werd dan ook veel, soms te veel, gedaan.

Het was een lange maar leuke dag. Op naar dag 2!

“De commissie slaat de plank een beetje heel erg mis”

Op vrijdag is het tijd voor het langverwachte plenaire debat. Vermoeid door het slaaptekort en zenuwachtig voor de speeches proberen de debaters zich voor te bereiden op deze laatste dag. De afgelopen dagen hebben zij keihard gewerkt aan resoluties, die tijdens deze zitting volledig afgekraakt of opgehemeld gaan worden.

Nadat de nu al leukste TikTok van het jaar opgenomen is door de debaters en voorzitters, wordt de plenaire zitting geopend. Na een openingspraatje van meneer van Nieuwenhuijzen en meneer Busz is het de beurt aan de commissie Energie om iedereen te overtuigen dat hun resolutie het enige is wat de wereld kan redden van klimaatverandering. Maar het blijft tijdens het debat over het amendement en zelfs tijdens het open debat akelig stil. Misschien hadden ze geen mening of misschien duurt het even voor iedereen om wakker te worden. Gelukkig zijn er commissieleden die de microfoon net iets te dicht bij hun mond houden, zodat iedereen snel wakker wordt geschud. Toch wordt deze resolutie niet aangenomen, waarna ik iemand enigszins ironisch “een goed begin is het halve werk” hoor fluisteren.

De tweede resolutie die wordt behandeld is van de commissie demografie. Er worden debatten gevoerd over subsidies, AOW-leeftijden en een orgaan waar niemand van snapt waar het voor is. Ook lijkt er een strijd te zijn tussen Oost- en West-Europa. Ondanks een zeer sterke slotspeech van de gedelegeerde van Tsjechië, wordt ook deze resolutie niet aangenomen.

Na de lunch lijkt iedereen weer wat meer energie te hebben en wordt de commissie Volksgezondheid besproken. Deze resolutie gaat over gezond eten, overgewicht en Jamie Oliver. Tijdens het debat zijn er verhitte discussies, waardoor ook de commissie niet meer zo goed lijkt te weten wat ze moeten zeggen. “Wij zijn van mening… van… aahh… sorry,” zegt een commissielid, waarna hij vlug de microfoon weglegt en weer gaat zitten. Deze onwetendheid komt ook terug bij de stemmig waar een “Vision of the House” is, wat eigenlijk gewoon betekent dat er een nieuwe stemming komt. Ook hier wordt besloten dat de resolutie niet aangenomen wordt.

Misschien lukt het de volgende commissie wel om hun resolutie aan te laten nemen, maar dit lijkt niet het geval te zijn. Waar iedereen bij de eerste resolutie bang leek om het vlaggetje aan te raken, vliegen ze nu in een seconde allemaal tegelijk de lucht in. Als een land niet de beurt krijgt, belandt het vlaggetje met een klap weer op tafel, wat vaak gevolgd wordt door een diepe, geïrriteerde zucht van de teleurgestelde delegatie. Het vraagstuk gaat over genderdiscriminatie, LHBTI-rechten en religie, al lijkt religie in deze resolutie vergeten te zijn. Dat deze resolutie niet aangenomen gaat worden is al erg snel duidelijk, maar als Polen een tegenspeech geeft met de oneliner: “vrouwen hebben meer rechten dan alleen het aanrecht,”is het definitief. Ook de vierde resolutie is niet goed genoeg voor onze kritische debaters.

Na de pauze lijkt de vermoeidheid weer te zijn toegeslagen. Je ziet debaters stiekem gapen en wegdommelen tijdens de speeches. Denemarken denkt al bij de zesde resolutie aanbeland te zijn en stelt een informatieve vraag over toerisme. Maar voordat we over dat onderwerp kunnen praten, moet eerst nog uitgebreid worden gedebatteerd over het onderwijs. Vragen over Engels-docenten worden niet beantwoord en er vinden discussies plaats over omkoping, voertalen en braindrains. Als er gezegd wordt dat “de commissie de plank een beetje heel erg misslaat” lijkt dit mij een perfecte samenvatting van niet alleen de commissie Volksgezondheid, maar ook van alle commissies die deze lange dag besproken zijn. Het spreekt dan ook voor zich dat deze resolutie weer afgewezen wordt.

Als laatste wordt de resolutie over toerisme besproken. In dit laatste uur proberen de debaters nog een laatste keer op te vallen en zijn ze zo enthousiast om te beginnen, dat er al tijdens de informatieve vragenronde vrijwel alleen inhoudelijke vragen worden gesteld. Maar ook de commissie probeert nog op te vallen en niet die ene zin te horen: “Hiermee is deze resolutie niet aangenomen. Er dient niet geklapt te worden.

De algemene opening

Geschreven door Frouke van Dam

Redelijk zenuwachtig, maar nu nog vol energie stroomt de Statenzaal vol met tiener parlementariërs. De gedelegeerden die zo een speech moeten geven lezen nerveus hun speech voor de laatste keer door, tot de voorzitter na de huishoudelijke mededelingen het woord geeft aan de directeur van het Anna van Rijn college. Hij vertelt ons over zijn doel om vanuit je eigen overtuiging Europa een nog mooier organisme te maken. Daarna is het de beurt van een gedeputeerde van de provincie, Robert Strijd, om de Europarlementariërs te informeren over de taken van de provinciale politiek en te inspireren om op te komen voor hun belangen.

Na deze speeches is het de beurt aan de gedelegeerde van Frankrijk om te openen met de kernwoorden ‘liberté, égalité, fraternité’. Hij vertelt ons hoe groot de invloed van Frankrijk is en hoe ze, hoewel ze een grote macht zijn, altijd nederig zullen blijven. Dit is wel weer tegenstrijdig met de rest van zijn speech, waar hij niet heel nederig vertelt hoe onmisbaar Frankrijk is voor de EU en hoe essentieel Frankrijk in de Europese geschiedenis is geweest.

Het meisje van Duitsland begint haar speech ook met kernwoorden. Alleen zijn dat in dit geval toekomst, bevolking, onderwijs en milieu. Op een rustige toon schetst ze een plaatje van een perfect dorpje wat de toekomst is voor Duitsland, maar met goede samenwerking ook de toekomst voor de EU kan worden. Het beeld dat ze creëert lijkt haast te mooi om waar te zijn, maar optimisme is een goede eigenschap.

Na deze inspirerende speech was het woord aan de gedelegeerde van Zweden. Hij had waarschijnlijk niet door dat de microfoon aanstond, omdat zijn stem erg luid door de speakers klonk. Hierdoor was zijn spreekbeurt over al het moois wat Zweden biedt en de “progressieve Zweedse paradepaardjes” wel goed te verstaan. 

Daarna is het de beurt aan Spanje om ons te overtuigen dat hun land echt het allerbeste is. De Spaanse families die ze omschrijft, klinken zo mooi dat ik direct in de trein naar Spanje wil stappen om onderdeel uit te maken van de eindeloze etentjes en gezelligheid. Ook deze gedelegeerde komt weer met een paar kernwoorden, namelijk diversiteit en eerlijkheid, waarmee de EU samen kan werken als een grote Europese familie waar iedereen bij wil horen.

Denemarken blijkt het meest gelukkige land ter wereld te zijn, maar door de zenuwen lijkt dat eerst niet doorgedrongen te zijn tot de speechende gedelegeerde. Na een wat moeilijker begin vertelt hij hoe Denemarken blokje voor blokje naar een betere toekomst bouwt en geeft hij ons een taalles over het woord Hygge. Het geheim van dit geluk blijkt te zitten in het consumeren van vlees, suikergoed en koffie, wat mij benieuwd maakt naar hun aandeel in de commissie volksgezondheid.

De gedelegeerde van Tsjechië geeft ons een geschiedenisles over de Tsjechische politiek en strijd tegen zichzelf en tegen Europa. Het land bezorgt hem, ondanks de lastige geschiedenis, een warm gevoel. Hij eindigt met dat een negen geen tien is, maar die tien heeft Tsjechië met deze speech helaas niet gehaald.

Hongarije vertelt hoe het leven gevierd wordt in Hongarije met goed eten, in plaats van één koekje bij de thee. Net als zijn speech blijkt het Hongaarse volkslied als een volumeknop die langzaam dicht wordt gedraaid te zijn. Na een positieve start over het dansende Hongaarse volk, eindigde hij met alle tegenslagen die Hongarije steeds moet verdragen.

In tegenstelling tot andere delegaties heeft Polen maar één kernwoord, namelijk kracht. Die kracht komt ook terug in haar verhaal en mij overtuigt ze dat Polen niet het land is waar je ruzie mee wil, omdat ze trots terugvechten en niks of niemand anders nodig hebben.

Als laatste is het de beurt voor Griekenland om ons te inspireren en informeren. De gedelegeerde vertelt ons alle cijfers van de Europese Unie en laat ons met zijn verhaal over armoede schuldig voelen over het kapitalistische westen. Hij sluit met een vloeiend Grieks gezegde wat de Europese Unie goed samenvat. “Een slechte buur is een ramp, een goede buur een groot voordeel.”

Na een korte promotie van het instagram-account kan de dertigste editie van het Model European Parliament van Utrecht dan echt beginnen.